استعمال طبى آن : 1 - از خارج : آفات و امراض سخت جلدى را نظير اگزما ، مرض ذئب ( يك نوع مرضى است كه دچار دو طرف بينى مىشود و آن را مجروح مىنمايد ) و غيره را چه خشك باشند و چه ترشح كنند و چركهاى بدبوئى از آنها جارى شود ، التهابهاى ناخن‌ها و پوسيدگى و ريزش استخوانها را معالجه مىكنند . دستور معالجه اين است كه با ضماد داغ ، يا گرم نمودن موضع درد را با جوشاندهء آن ، يا استحمام با آن معالجه كنند ، طرز تهيهء ضماد اين است كه اين گياه را نيم‌پخته كنند و همانطور كه داغ است آن را در بين دو پارچهء كتانى قرار دهند و روى موضع درد بگذارند . فائدهء جوشاندهء اين گياه از اكثر داروها براى معالجهء التهاب كليه‌ها و مثانه و سنگ آنها بيشتر است . طرز استعمال اين است كه موضع درد را با جوشاندهء آن گرم كنند ، و در ميان : وان بنشينند و بوسيلهء جوشانده‌اش استحمام نمايند و در همان موقع استعمال داخلى هم بنمايند . در مورد التهاب يك كليه بايد جوشاندهء گرم آن را روى موضع كليه نهاد و در موقع معالجهء هر دو كليه بايد لفافه‌اى را روى كليه‌ها و پشت انسان ببندند . براى گرم نمودن مثانه بايد ضماد گرم آن گياه را روى عانه يعنى زير شكم بگذارند . در اين‌گونه موارد استحمام با جوشاندهء اين گياه فوائد بيشترى خواهد داشت مخصوصا در موارد ريگ و سنگ كوچك كليه و مثانه ، يا حبس البول پيرمردانى كه غده پرستات آنان بزرگ شده باشد . براى اين‌گونه پيرمردان توصيه مىشود كه بعد از استحمام هرچه مقدور مىشود از جوشاندهء اين گياه را بياشامند تا در موقع ادرار كردن فشار ادرارشان زياد شود ، زيرا در اثر اين عمل مجراى بول توسعه پيدا مىكند و ريگ و سنگ